Operacja nosa, określana również jako rhinoplastyka lub korekcja nosa, należy do najczęściej wykonywanych operacji z zakresu chirurgii plastycznej. Pacjenci decydują się na nią zarówno ze względów estetycznych, jak i zdrowotnych – np. w celu poprawy drożności nosa, korekcji przegrody nosowej albo usunięcia następstw urazu.
Niestety nie każda operacja kończy się rezultatem oczekiwanym przez pacjenta. Po zabiegu mogą pojawić się m.in. asymetria nosa, deformacja, zapadnięcie jego części, problemy z oddychaniem, widoczne blizny, przewlekły ból, zaburzenia czucia czy konieczność wykonania kolejnej operacji.
Sam fakt, że pacjent nie jest zadowolony z wyglądu nosa, nie oznacza jeszcze automatycznie, że chirurg popełnił błąd medyczny. Jeżeli jednak nieprawidłowy rezultat operacji jest następstwem błędu lekarza, niezachowania należytej staranności, niewłaściwego zaplanowania zabiegu albo pacjent nie został prawidłowo poinformowany o jego ryzyku, może istnieć podstawa do dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia od chirurga lub kliniki.
NIEUDANA OPERACJA NOSA A BŁĄD MEDYCZNY – TO NIE ZAWSZE TO SAMO
Jednym z najważniejszych zagadnień w sprawach dotyczących operacji plastycznych jest odróżnienie powikłania od błędu medycznego.
Każda operacja wiąże się z określonym ryzykiem. Nawet prawidłowo przeprowadzony zabieg może niekiedy doprowadzić do powikłań, których lekarz – pomimo zachowania zasad aktualnej wiedzy medycznej i należytej staranności – nie był w stanie uniknąć.
Inaczej należy oceniać sytuację, w której nieprawidłowy efekt operacji jest następstwem działania lub zaniechania lekarza niezgodnego z aktualną wiedzą medyczną albo niezachowania wymaganej staranności.
W praktyce konieczne jest zatem ustalenie:
- czy operacja nosa została prawidłowo zaplanowana,
- czy wybrano właściwą metodę operacyjną,
- czy chirurg prawidłowo wykonał zabieg,
- czy właściwie oceniono anatomię nosa pacjenta,
- czy podczas operacji nie doszło do nadmiernego usunięcia tkanek, chrząstki lub struktur podporowych nosa,
- czy prawidłowo przeprowadzono opiekę pooperacyjną,
- czy lekarz właściwie zareagował na pojawiające się komplikacje,
- czy pacjent został odpowiednio poinformowany o ryzyku i możliwych następstwach operacji.
Dopiero analiza tych okoliczności pozwala ocenić, czy mamy do czynienia z typowym powikłaniem, czy też z błędem chirurga plastycznego.
KIEDY NIEUDANA OPERACJA NOSA MOŻE BYĆ PODSTAWĄ DO POZWU O ODSZKODOWANIE?
Podstawy odpowiedzialności odszkodowawczej mogą być bardzo różne. W praktyce szczególne znaczenie mają przypadki, w których po operacji dochodzi do trwałego pogorszenia wyglądu albo funkcji nosa. Przykładem może być sytuacja, gdy po rhinoplastyce wystąpiła:
asymetria nosa,
skrzywienie nosa,
zapadnięcie grzbietu nosa,
deformacja czubka nosa,
nadmierne skrócenie nosa,
nierówność grzbietu nosa,
nieprawidłowe ustawienie nozdrzy,
trwała niedrożność nosa,
pogorszenie oddychania,
uszkodzenie przegrody nosowej,
perforacja przegrody nosowej,
martwica tkanek,
nadmierne lub nieprawidłowe bliznowacenie,
przewlekły ból albo zaburzenia czucia,
a także konieczność przeprowadzenia kolejnej operacji rekonstrukcyjnej lub korekcyjnej.
NIEPRAWIDŁOWE ZAPLANOWANIE OPERACJI NOSA
Błąd medyczny może powstać jeszcze przed rozpoczęciem samego zabiegu. Chirurg powinien odpowiednio ocenić budowę anatomiczną nosa, stan zdrowia pacjenta, oczekiwany zakres korekcji oraz możliwość osiągnięcia zakładanego efektu.
Szczególnego znaczenia nabiera to przy zabiegach estetycznych. Jeżeli określonego rezultatu nie można bezpiecznie osiągnąć albo oczekiwania pacjenta są niemożliwe do zrealizowania z medycznego punktu widzenia, lekarz powinien tę kwestię jasno przedstawić pacjentowi.
Problematyczna może być zatem sytuacja, w której chirurg zapewnia pacjenta o możliwości uzyskania konkretnego efektu, mimo że zastosowana technika operacyjna albo warunki anatomiczne pacjenta nie pozwalają na jego bezpieczne osiągnięcie.
BŁĄD PODCZAS SAMEJ OPERACJI
Odpowiedzialność może również wynikać z nieprawidłowego przeprowadzenia operacji. W przypadku rhinoplastyki przedmiotem oceny może być m.in. sposób ingerencji w struktury kostne i chrzęstne nosa, zachowanie jego struktur podporowych, wykonanie osteotomii, korekcja przegrody czy zakres usunięcia poszczególnych tkanek. Jeżeli nieprawidłowa technika operacyjna doprowadziła przykładowo do deformacji nosa albo trwałego pogorszenia jego funkcji, może to stanowić podstawę odpowiedzialności cywilnej.
W procesie sądowym kwestia ta jest najczęściej oceniana przy wykorzystaniu opinii biegłego lekarza odpowiedniej specjalności.
BRAK PRAWIDŁOWEJ INFORMACJI O RYZYKU OPERACJI
Bardzo ważnym zagadnieniem jest również świadoma zgoda pacjenta na zabieg. Nie wystarczy samo podpisanie formularza zgody na operację.
Pacjent powinien przed zabiegiem otrzymać zrozumiałą informację m.in. o charakterze proponowanego zabiegu, możliwych metodach leczenia, przewidywalnych następstwach, ryzyku i możliwych powikłaniach. Rzecznik Praw Pacjenta podkreśla, że świadoma zgoda musi być poprzedzona rzetelną informacją, a w przypadku operacji powinna zostać udzielona w formie pisemnej.
Samo przedstawienie pacjentowi do podpisania ogólnego formularza nie zawsze będzie wystarczające.
W przypadku operacji plastycznej nosa ma to szczególne znaczenie, ponieważ pacjent powinien mieć możliwość podjęcia świadomej decyzji, czy akceptuje ryzyko związane z ingerencją wykonywaną często przede wszystkim z powodów estetycznych.
„PODPISAŁEM ZGODĘ NA OPERACJĘ” – CZY MIMO TO MOGĘ ŻĄDAĆ ODSZKODOWANIA?
Tak.
Podpisanie zgody na operację nie oznacza, że pacjent zrzeka się prawa do dochodzenia roszczeń w przypadku błędu lekarza.
Zgoda pacjenta obejmuje co do zasady zaakceptowanie prawidłowo przedstawionego ryzyka związanego z właściwie przeprowadzonym zabiegiem. Nie oznacza natomiast zgody na operację przeprowadzoną niezgodnie z aktualną wiedzą medyczną lub bez zachowania należytej staranności.
Dlatego argument kliniki, że „pacjent podpisał zgodę na możliwe powikłania”, nie rozstrzyga jeszcze kwestii odpowiedzialności.
NIEUDANA OPERACJA NOSA – KOGO MOŻNA POZWAĆ?
To zależy od sposobu organizacji leczenia i podstawy, na której lekarz wykonywał zabieg.
W konkretnej sprawie odpowiedzialność może ponosić:
chirurg plastyczny,
klinika lub inny podmiot leczniczy,
a w określonych sytuacjach również ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej lekarza lub podmiotu leczniczego.
Kodeks cywilny przewiduje m.in. odpowiedzialność osoby, która ze swojej winy wyrządziła drugiej osobie szkodę, jak również regulacje dotyczące odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez osoby, którym powierzono wykonywanie określonych czynności.
JAKICH ROSZCZEŃ MOŻNA DOCHODZIĆ PO NIEUDANEJ OPERACJI NOSA?
Zakres roszczeń zależy od skutków konkretnego zabiegu.
1. ZADOŚĆUCZYNIENIE ZA KRZYWDĘ
Pacjent może dochodzić odpowiedniej kwoty pieniężnej za doznaną krzywdę.
Przy ustalaniu wysokości roszczenia znaczenie mogą mieć m.in.:
- ból i cierpienie po operacji,
- trwałość deformacji,
- pogorszenie wyglądu twarzy,
- problemy z oddychaniem,
- konieczność kolejnych zabiegów,
- długość procesu leczenia,
- wpływ wyglądu nosa na codzienne funkcjonowanie,
- konsekwencje psychiczne nieudanego zabiegu,
- wiek pacjenta,
- trwałość następstw operacji.
W przypadku operacji plastycznych szczególnego znaczenia może nabierać fakt, że zabieg, którego celem była poprawa wyglądu, doprowadził do efektu odwrotnego – powstania deformacji wymagającej dalszego leczenia.
2. ODSZKODOWANIE
Pacjent może żądać również naprawienia poniesionej szkody majątkowej.
Zgodnie z art. 444 § 1 k.c. w przypadku uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wynikające z tego koszty.
W praktyce mogą to być m.in.:
koszty konsultacji u innych chirurgów,
koszty badań diagnostycznych,
koszty leków,
koszty rehabilitacji lub terapii,
koszty kolejnej operacji nosa,
koszty operacji rekonstrukcyjnej,
koszty dojazdów na leczenie,
a w odpowiednich przypadkach również utracone dochody związane z niezdolnością do pracy.
Jeżeli konieczna będzie kosztowna operacja naprawcza, roszczenie może obejmować również środki potrzebne na dalsze leczenie.
3. RENTA
Jeżeli skutki błędu mają charakter długotrwały i powodują zwiększenie potrzeb pacjenta, utratę lub ograniczenie zdolności do pracy albo zmniejszenie jego widoków powodzenia na przyszłość, w odpowiednich przypadkach możliwe jest również dochodzenie renty.
4. ROSZCZENIA ZA NARUSZENIE PRAW PACJENTA
Niezależnym zagadnieniem może być naruszenie praw pacjenta, w szczególności prawa do informacji oraz prawa do świadomego wyrażenia zgody.
Dlatego w sprawie dotyczącej nieudanej operacji nosa należy badać nie tylko sam techniczny sposób wykonania zabiegu, ale również cały proces poprzedzający operację.
JAK UDOWODNIĆ BŁĄD CHIRURGA PLASTYCZNEGO?
Sprawy dotyczące nieudanych operacji plastycznych należą do postępowań wymagających szczegółowej analizy dokumentacji medycznej, często z pomocą adwokata.
Podstawowym materiałem dowodowym w omawianym przypadku jest przede wszystkim:
- pełna dokumentacja medyczna z kliniki,
- dokumentacja konsultacji przedoperacyjnych,
- formularz świadomej zgody,
- opis operacji,
- karta znieczulenia,
- dokumentacja kontroli pooperacyjnych,
- zalecenia po zabiegu,
- wyniki badań,
- dokumentacja leczenia u kolejnych lekarzy,
- rachunki i faktury dotyczące leczenia,
- korespondencja z chirurgiem lub kliniką.
W przypadku operacji estetycznych niezwykle ważnym dowodem mogą być również zdjęcia wykonane przed operacją i po operacji.
Pozwalają one zobrazować zmianę wyglądu nosa i charakter powstałej deformacji.
Warto zabezpieczyć również wiadomości SMS, e-maile i komunikację prowadzoną przez komunikatory, szczególnie jeżeli przed operacją chirurg wypowiadał się na temat przewidywanego efektu zabiegu.
OPINIA BIEGŁEGO W SPRAWIE NIEUDANEJ OPERACJI NOSA
W zdecydowanej większości spraw sąd nie jest w stanie samodzielnie ustalić, czy operacja została wykonana prawidłowo. Konieczne staje się przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego.
Biegły sądowy może zostać poproszony m.in. o ocenę:
- czy pacjent został prawidłowo zakwalifikowany do zabiegu,
- czy wybrano odpowiednią metodę operacyjną,
- czy zabieg przeprowadzono zgodnie z aktualną wiedzą medyczną,
- czy zachowano należytą staranność,
- jaka jest przyczyna deformacji nosa,
- czy komplikacji można było uniknąć,
- czy obecny stan pacjenta pozostaje w związku z przeprowadzoną operacją,
- czy konieczna jest operacja korekcyjna,
- jakie są rokowania na przyszłość.
CZY MOŻNA ŻĄDAĆ ZWROTU KOSZTÓW OPERACJI KOREKCYJNEJ?
Jeżeli konieczność wykonania kolejnej operacji pozostaje w odpowiednim związku z nieprawidłowo przeprowadzonym pierwszym zabiegiem, koszt leczenia naprawczego może stanowić element dochodzonego odszkodowania.
Może chodzić o znaczące kwoty, szczególnie gdy operacja rekonstrukcyjna musi zostać przeprowadzona przez specjalistę zajmującego się wtórnymi operacjami nosa. Z tego względu warto zachować kosztorysy, zalecenia lekarskie i dokumenty wskazujące na konieczność przeprowadzenia kolejnego zabiegu.
JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO SPRAWY PRZECIWKO CHIRURGOWI LUB KLINICE?
Pacjent rozważający dochodzenie roszczeń powinien przede wszystkim zabezpieczyć dowody.
W praktyce warto:
- uzyskać pełną dokumentację medyczną z kliniki,
- zabezpieczyć zdjęcia nosa sprzed operacji,
- wykonać szczegółową dokumentację fotograficzną aktualnego stanu,
- zachować korespondencję z lekarzem i kliniką,
- zebrać rachunki oraz faktury związane z leczeniem,
- odbyć konsultację u niezależnego specjalisty,
- zabezpieczyć dokumentację dotyczącą planowanej operacji naprawczej,
- przeanalizować formularz zgody na operację i informacje przekazane przed zabiegiem.
Nie należy pochopnie pozbywać się dokumentów związanych z operacją – nawet jeżeli na pierwszy rzut oka wydają się nieistotne.
NIEUDANA OPERACJA NOSA – CZY WARTO SKONSULTOWAĆ SPRAWĘ Z ADWOKATEM?
Sprawy dotyczące błędów przy operacjach plastycznych wymagają połączenia zagadnień prawnych i medycznych.
Nie każdy niezadowalający rezultat rhinoplastyki będzie oznaczał odpowiedzialność lekarza. Z drugiej strony klinika nie może skutecznie uwolnić się od odpowiedzialności wyłącznie poprzez wskazanie, że „każda operacja wiąże się z ryzykiem” albo że pacjent podpisał formularz zgody.
Kluczowe jest ustalenie przyczyny nieprawidłowego rezultatu.
Analiza sprawy powinna obejmować zarówno dokumentację medyczną, przebieg samej operacji i leczenia pooperacyjnego, jak również sposób poinformowania pacjenta o zabiegu, jego ryzyku i możliwych następstwach.
Jeżeli istnieją podstawy do przyjęcia, że deformacja nosa, pogorszenie jego funkcji lub konieczność kolejnej operacji wynikają z nieprawidłowego działania lekarza, możliwe jest skierowanie roszczeń przeciwko chirurgowi, klinice lub właściwemu ubezpieczycielowi.
NIEUDANA OPERACJA NOSA – POMOC ADWOKATA
Jeżeli po operacji nosa doszło do deformacji, pogorszenia oddychania, powstania trwałych blizn albo konieczne jest przeprowadzenie kolejnej operacji, warto przeanalizować, czy rezultat zabiegu jest wyłącznie powikłaniem, czy może być następstwem błędu medycznego.
Kancelaria Adwokacka we Wrocławiu prowadzi sprawy dotyczące błędów medycznych oraz nieprawidłowo wykonanych zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej i medycyny estetycznej.
Pomoc prawna może obejmować w szczególności:
- analizę dokumentacji medycznej,
- ocenę podstaw odpowiedzialności chirurga i kliniki,
- przygotowanie wezwania do zapłaty,
- zgłoszenie roszczenia ubezpieczycielowi,
- ustalenie zakresu należnego odszkodowania i zadośćuczynienia,
- przygotowanie pozwu,
- reprezentację pacjenta przed sądem.
Ważne!!! Nieudana operacja nosa nie zawsze oznacza błąd lekarza. Jeżeli jednak jej rezultat wynika z nieprawidłowego zaplanowania lub przeprowadzenia zabiegu, braku należytej staranności albo naruszenia prawa pacjenta do świadomej zgody, pacjent może mieć podstawy do dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia.
Kancelaria Adwokacka we Wrocławiu
Adwokat Wrocław
Karol Sobkowiak
tel. 515 585 052
ADWOKAT WROCŁAW – ADWOKAT LUBIN – ADWOKAT OLEŚNICA – ADWOKAT WOŁÓW – ADWOKAT TRZEBNICA – ADWOKAT OŁAWA – ADWOKAT KOŁO – ADWOKAT ŚRODA ŚLĄSKA – ADWOKAT KALISZ – ADWOKAT OSTRÓW WLKP – ADWOKAT KONIN – ADWOKAT JELENIA GÓRA – ADWOKAT MILICZ